A Green Observer

Τα τεκταινόμενα από την δική μας προοπτική

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ «ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ» 10/05/2012

Filed under: ΜΟΥΣΙΚΗ — quadrifoglioverdeteam @ 14:42
Tags: , ,

Επιλέγοντας να κάνετε Follow, Θα ενημερώνεστε πρώτοι για κάθε νέο άρθρο. Μπορείτε πάντα πολύ εύκολα να κάνετε Unfollow όποια στιγμή το επιθυμήσετε.

ΒΑΣΙΛΗΣ  ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ  

«Χαιρετίσματα»

Κυκλοφορία δίσκου: Απρίλιος 1987

ΠΛΕΥΡΑ Α’

1. Χαιρετίσματα (Β. Παπα/νου – Αφ. Μάνου)

2. Ο Σάλιαγκας κι ο Μάλιαγκας (Ν. Άσιμου)

3. Αγαπάω κι αδιαφορώ (Ν. Άσιμου)

4. Θάρθω να σε βρω (Ν. Άσιμου)

5. Θα Νικήσουμε-Βενσερέμος (Ν. Άσιμου)

ΠΛΕΥΡΑ Β’

1. Καταρρέω (Ν. Άσιμου)

2. Κρύψου (Χ. Τόλιου – Γ. Λέφα)

3. Πραγματικότητα ( Χ. Τόλιου – Κ. Κινδύνη)

4. Πάρε με (Β. Παπα/νου – Αφ. Μάνου)

5. Είμαι εντάξει (Β. Παπα/νου – Θ. Παυλάκου)

Ο Σάλιαγκας κι ο Μάλιαγκας

Σε δείχνω με το δάχτυλο

Είσαι το πιο όμορφο κουμάσι, μωρό μου

Είσαι το ξέρω κουφάλα

Μα έχεις τόση ομορφιά…

Απάνω στα τριανταδυό

Συνάντησα και γω το θάνατο

Μα το κρατάω μυστικό

Πως μ’ έδιωξε κι αυτός γι’ αδιάβαστο.

Μια απόφαση χρειάζεσαι

Και μην πολυπαραμυθιάζεσαι

Όλα στον κόσμο ψεύτικα

Ακόμα και που σ’ ερωτεύτηκα.

Δεν θέλω άνθρωπο να δω

Αλερετούρ ζωής, ταξίδια θανάτου,

Άγγελος είμαι του κόσμου

Την έχω κάνει τη ζημιά.

Ο Σάλιαγκας κι ο Μάλιαγκας

Για ένα χαζό καβούκι μάλωσαν,

Να βγει το μέσα έξω σας

Και ας εμένα με ξαναμπαγλάρωσαν.

Λαμπόγυαλο τα κάνατε

Τη δόλια τη ζωή ξεκάνατε

Γκρεμίστε τα τρελάδικα

Και κάντε τα χοροπηδάδικα.

Το καλοκαίρι με παλτό

Και το χειμώνα μου γυρίζεις τσιτσίδι

Κι όλο να φύγεις σε σπρώχνω

Μα μ’ έχεις πάρει από κοντά…

Αρρώστεια μου, σε αγαπώ

Και ας με βρίσκεις παρακατιανό.

Μπορεί και να την ψώνισα

Δεν φταίω που δεν αυτοκτόνησα.

Αντίστροφα κι ανάλογα

Τα λογικά και τα παράλογα

Ας μου ‘λεγες ν’ αραίωνα

Δεν ζούμε πλέον στο μεσαίωνα.

Ο Σάλιαγκας κι ο Μάλιαγκας

Για ένα χαζό καβούκι μάλωσαν,

Να βγει το μέσα έξω σας

Και ας εμένα με ξαναμπαγλάρωσαν.

Λαμπόγυαλο τα κάνατε

Τη δόλια τη ζωή ξεκάνατε

Γκρεμίστε τα τρελάδικα

Και κάντε τα χοροπηδάδικα.

Σημείωση: Από την ηχογράφηση έχουν απαληφθεί οι στίχοι:

«Αυτά που κάνω τώρα, αυτά που κάνω τώρα

Είναι σαν να μου τρώνε την καρδιά

Γι’ αυτό χοντρέ προχώρα μας πήρε η κατηφόρα

Ανέβα ν’ ανταμώσουμε ξανά…»

Αγαπάω κι αδιαφορώ

Αγαπάω κι αδιαφορώ

Και κρατάω τον κατάλληλο χορό

Το λοιπόν, θα αγαπάω κι εμένα

Όπως εσένα.

Μην παρανοείς τα λόγια που ‘χω πει

Είναι η πιο απλή του κόσμου συνταγή

Νιώσε με για να σε νιώσω κι ας πονάς

Είν’ πανάκριβο, στο λέω, ν’ αγαπάς.

Κοίτα με στα μάτια με υπομονή

Διώξε του άλλου κόσμου την επιρροή.

Νιώσε με για να σε νιώσω κι ας πονάς

Είν’ πανάκριβο, στο λέω, ν’ αγαπάς.

Αγαπάω κι αδιαφορώ

Και μαζί σου το ‘χω μάθει και αυτό

Παραδόξως ν’ αγαπάω κι εμένα

Όπως εσένα.

Την εικόνα αυτού του κόσμου δεν μπορώ

Ούτε μέσα στην σκιά του, θα χαθώ

Μάγεψαν και σένανε τα ξωτικά

Κάνεις πάλι κύκλους σ’ άλλη αγκαλιά.

Και μην μας τρομάζουν φως μου οι πληγές

Στις χρυσές στιγμές μας πλάι και αυτές

Νιώσε με για να σε νιώσω κι ας πονάς

Είν’ πανάκριβο, στο λέω, ν’ αγαπάς.

Αγαπάω κι αδιαφορώ

Κι έχω φτιάξει ένα καινούργιο εαυτό

Τώρα πια, με αγαπάω κι εμένα

Όπως εσένα…

Θάρθω να σε βρω

Όπου να ‘ναι θα ‘ρθω να σε βρω

Και το μυστικό μου να σου πω

Το ‘ψαξα πολύ για να το πω σε σένα

Κι έχανα πολύτιμο καιρό.

Μέσα απ’ τα σκοτάδια κι απ’ το φως

Ξεπηδώ σαν γελωτοποιός

Με τον εαυτό μου έχω γίνει ένα

Και δεν είμαι πιόνι κανενός.

Στα παιχνίδια όλων σας έκανα χαλάστρα

Για κανέναν πούστη δεν θυσιάζομαι

Πως να ξεγελάσετε μια χαμένη φάτσα

Τρέξτε και προφτάστε δεν πλησιάζομαι.

Ότι κι αν λέτε δεν μ’ ακουμπάτε

Αναμασάτε λόγια θολά και ψεύτικα

Σπίτι δεν έχω, μήτε πατρίδα, με διώξατε όλοι

Μα εσένα σε θέλω ζωντανή.

Έλα στον δικό μου τον παλμό

Ζήταγα πολύ ν’ αγαπηθώ

Έδωσα τα πάντα και τα ξαναδίνω

Και γι’ αυτό μπορώ να σ’ αγαπώ.

Δεν θα με γνωρίσεις σαν με δεις

Είμαι κυνηγός κι ονειρευτής

Μη σε παγιδέψουν σε καμιά βιτρίνα

Και σε παραδείσους μου χαθείς.

Στα παιχνίδια όλων σας έκανα χαλάστρα

Μα στην αγκαλιά σου εκστασιάζομαι

Όσα σου φανέρωσαν στα χαρτιά και τ’ άστρα

Όλα παραμύθια και σε χρειάζομαι.

Παλιέ μου πόθε, στο πέρα δώθε

Μη σε χαλάσουν, φοβάμαι για σένα πιο πολύ

Όλα τα φτύνω, τα καίω όλα, μπαίνω και βγαίνω

Και δένω με σένα απ’ την αρχή.

Θα Νικήσουμε – Βενσερέμος

Αποκομμένος απ’ όλους κι απ’ όλα, σε μαγεμένη τροχιά

Πήρα το δρόμο να φύγω, μα ήρθα, τίποτα δεν μ’ ακουμπά

Στον παράξενό μου χρόνο.

Ξέρουμε πως είναι ψέμα, μα ας γίνουμε τα δυο μας ένα

Να σ’ αγκαλιάσω, να μ’ αγκαλιάσεις, να ξεγελιέσαι, να ξεγελιέμαι

Να σ’ αγαπήσω, να μ’ αγαπήσεις, έστω για λίγο, για τοσοδούλι

Σαν ζευγαρώνουν δυο βεγγαλικά

Μοιάζουν με μηνύματα τηλεπαθητικά

Στων προσώπων μας τις ζάρες.

Με δίχως σημαίες και δίχως ιδέες, δίχως καβάτζα καμιά

Ντύθηκε η μέρα τα γούστα της νύχτας και η ψυχή μου πηδά

Στου απέραντου την ψίχα.

Θες ν’ αγγίξεις την αλήθεια για βγες απ’ έξω απ’ τη συνήθεια

Σύρε κι έλα να με λούσεις, κι ας είναι της καθαρευούσης

Να σ’ αγαπήσω, να μ’ αγαπήσεις, έστω για λίγο, για τοσοδούλι

Δρεπανηφόρα άρματα περνάν

Στις τσιμεντουπόλεις του θανάτου το συμβάν

Ασυγκίνητο σ’ αφήνει.

Σου ξαναδίνω το είναι μου τώρα, θωρακισμένε καιρέ

Με μια σκληρή, παγερή τρυφεράδα, σε πλησιάζω μωρέ

Μ’ αυταπάτες πια δεν έχω.

Ξέρουμε πως είναι ψέμα, μας ας γίνουμε τα δυο μας ένα

Δες, θα φτιάχνουμε στιχάκια, να περπατάν σαν καβουράκια

Πλάγια κι ακριβά τα χάδια, φως αχνό μες στα σκοτάδια

Μ’ ένα μου πήδο θα σε ξαναβρώ

Στο μαγκανοπήγαδο της ήττας μου περνώ

Βενσερέμος…Βενσερέμος…

Καταρρέω

Πήρες και τους δρόμους, πας με τα φρικιά

Και με εξοντώνεις ψυχολογικά

Και άρχισες τα φεμινιστικά.

Ανεξαρτησία γύρευες κι εσύ

Τρέχεις μ’ όποιον φτάνεις κι όποιον σου βρεθεί

Γιατί να σ’ αγαπάω δηλαδή;

Καταρρέω…κι άλλο πλέον δεν μπορώ

Θα ερωτευτώ τον Παπαντρέο, τον Ποπάυ, τον Ζορρό

Και δεν ξαναγαπάω θηλυκό.

Μ’ έναν κνίτη πρώτα, και μ’ έναν χριστιανό

Μ’ έναν ξαναμμένο μωαμεθανό

Και μ’ ένανε πρεζάκια παρδαλό.

Οι δικαιολογίες είναι περιττές

Κι από εμπειρίες είχες αρκετές

Ε, άιντε, ξεκαθάρισε τι θες.

Καταρρέω…το παρατραβάς

Πως να αποφύγω το μοιραίο, έγινα και κερατάς

Ελεύθερέ μου έρωτα πονάς.

Έγινε της μόδας ποιος θα σακατέψει ποιον

Εποχή της ρόδας και των πυρηνικών

Ε, κάθομαι τις τρώω το λοιπόν.

Ένας αλλά Λέων, κι όλοι εσείς τυριά

Δεν σηκώνω πλέον άλλη μαχαιριά

Ρε, που την βρήκα τέτοια λεβεντιά!

Καταρρέω…κι άλλο πλέον δεν μπορώ

Θα ερωτευτώ τον Παπαντρέο, τον Ποπάυ, τον Ζορρό

Και δεν ξαναγαπάω θηλυκό. (δις)

Καταρρέω…κι άλλον πλέον δεν μπορώ

Θα εισηγηθώ στον Παπαντρέο να με κάνει υπουργό

Και δεν ξαναγαπάω θηλυκό.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s