A Green Observer

Τα τεκταινόμενα από την δική μας προοπτική

ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ ΤΡΙΠΛΗ ΚΑΣΕΤΑ «Η ΖΑΒΟΛΙΑ» 10/05/2012

Επιλέγοντας να κάνετε Follow, Θα ενημερώνεστε πρώτοι για κάθε νέο άρθρο. Μπορείτε πάντα πολύ εύκολα να κάνετε Unfollow όποια στιγμή το επιθυμήσετε.

ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ

ΤΡΙΠΛΗ ΚΑΣΕΤΑ

Νο 2 – «Η Ζαβολιά»

Παράνομη Κασέτα Νο 000006


Κυκλοφορία κασέτας: 1986

ΠΛΕΥΡΑ Α’

1. Σταυραϊτέ

2. Τη φάτσα μου την έδειξαν

3. Θα σου κλέψω το σακκάκι

4. Ο Άτριχος πίθηκος

5. Στο Φαλημέντο

ΠΛΕΥΡΑ Β’

1. Τα αδιέξοδά σου

2. Πινακωτή

3. Ο Μπουμπούνας

4. Η Ζαβολιά

5. Βενσερέμος

6. Όλοι δηλώνετε ιδιότητα

Σταυραϊτέ

Σταυραϊτέ. Περήφανε μωρέ

Τα χρόνια που πετάς και δε μιλάς

Καλό για μας.

Αν το σκεφτείς τα λόγια που θα πεις

Αν είναι αληθινά θα ναν’ βαθειά

Λαβωματιά.

Πάντα εδώ σταυραϊτέ να μένεις

Πάντα εδώ σταυραϊτέ

Την αλήθεια που και που να μου τη λέγεις

Κι ας πονώ σταυραϊτέ.

Γιατί σαν φύγεις απ’ τον κόσμο τον κακό

Σταυραϊτέ μήτε στιγμή δεν το βαστώ

Χωρίς εμέ χωρίς εσένα κι άλλους δυο

Δεν απομένει τίποτ’ άλλο ζωντανό.

Σταυραϊτέ. Περήφανε μωρέ

Τα χρόνια που πετάς και δε μιλάς

Καλό για μας.

Μα εγώ ποθώ τον κάθε σου σπασμό

Κι εσύ δε μου μιλάς και σαν πετάς

Μας προσπερνάς.

Πάντα εδώ σταυραϊτέ να μένεις

Πάντα εδώ, πάντα εδώ

Στ’ αψηλό θρονί σου ν’ ανεβαίνεις

Ν’ αγναντεύεις τον καιρό

Και σαν με δεις από ψηλά να χαιρετώ

Έλα και κάθησε κοντά μου να σε ιδώ

Τα δυο μαζί εγώ και συ εσύ και γω

Στης ερημιάς μας να βρεθούμε το χορό…

Σημείωση: Στο βιβλίο «Αναζητώντας Κροκανθρώπους», σελ.75, παρουσιάζεται με τίτλο «Νανούρισμα».

Τη φάτσα μου την έδειξαν

Τη φάτσα μου την έδειξαν στον κινηματογράφο

Με πέτυχαν σε γύρισμα σαν έβγαινα απ’ τον τάφο

Την φρικτή μου αναγούλα παραμέρισα

Τον κοινωνικό μπαμπούλα τον καθαίρεσα

Και δε φοβάμαι μήτ’ ανθρώπους, μήτε Χάρο

Και τους θεούς σας μες τις σκούφιες μου κρατώ.

Συμβόλαιο δεν έχω πια με τη ζωή ετούτη

Περαστικά σας ρε παιδιά, για σας το μπαλαμούτι

Οι αέρηδες με πάνε και με φέρνουνε

Και οι θώρακες σας σπάνε και με ξέρουνε

Και δε μ’ αγγίζει αυτού του κόσμου η ματαιότη

Γιατί το ψέμα σας το ξέρω εγώ καλά.

Θα σου κλέψω το σακκάκι

Θα σου κλέψω το σακκάκι δυο γραβάτες θα φορώ

Κι αν με ξαναπείς αλήτη πάλι εγώ σε συγχωρώ.

Έμαθα σ’ αυτό τον κόσμο αμαρτίες ν’ αφαιρώ

Των ανθρώπων που δεν ξέρουν πως επέζησα εγώ.

Κι αν σου πέσει το λαχείο ξεφορτώσου τα λεφτά

Η ζωή είν’ ένα αστείο και ο θάνατος γελά…

Συνταγές ισορροπίας – ανισόρροπος εγώ

Συμβουλές αταραξίας – ταραχοποιός εγώ.

Η μιζέρια κι η δουλεία ένα κι ένα κάνουν δυο

Κι όλα γύρω μου κατάπιαν το αμίλητο νερό.

Δεν τα κάνω εγώ πλακάκια με κανένανε θεσμό

Στέγνωσα σε μανταλάκια το δικό μου εαυτό…

Η μοντέρνα φαντασία πάει να σπάσει τα δεσμά

Είναι όμως οπτασία δεν πατάει πουθενά.

Και η τοξικομανία παραμύθα είναι κι αυτή

Στον καθρέφτη σου ψυχή μου καθρεφτίσου μοναχή.

Δεν τα κάνω εγώ πλακάκια με κανένα κερατά

Μη μ’ ανάψουν τα γλομπάκια και σου κάνω σαματά…

Ο Άτριχος πίθηκος

Το ‘χα τρακάρει, και το ‘χα αγαπήσει

Ήσουν παιδούλα, κι ολοζώντανη

Μα ποια σουτάρεις και ποιος να σε γνωρίσει

Δε φτάνει να ‘σαι μοναχά παιδί.

Και στα ντουβάρια ακόμα κι αν μιλάω

Την αορτή μου βγάζω στο κλαρί.

Άτριχέ μου πίθηκε αχανής είναι η μπαμπεσιά σου

Ηρωίνωσες το LSD μες την άγνοιά σου

Κι απ’ τη δειλία σου μου είσαι δικαστής.

Εμείς έχουμ’ ιστορία, πολεμήσαμε στην Τροία

Εσύ μου ‘γινες πρεζόνι, και σε πήρε το βαγόνι

Που πας ξυπόλυτη μωρή στ’ αγκάθια.

Βρες τη δύναμή σου κι έλα, έλεγχο θέλει κι η τρέλα

Εγώ έχω καθαρίσει και αυτό ίσως βοηθήσει.

Στης απουσίας λιώνω την ουσία

Αναστενάρισσά μου μη χαθείς

Στο πάντρεμα με την ανυπαρξία

Δε φτάνει να ‘σαι μόνο χασικλής.

Και μια στιγμή να σπάσεις τα ντουβάρια

Τη δύναμή σου κράτα σταθερή.

Άτριχέ μου πίθηκε η αυγή δείχνει τα τσιμέντα

Μένει η ύπαρξή σου ορφανή, μένει και η πατέντα

Που σου επέβαλε να μείνεις αριθμός.

Εμείς έχουμ’ ιστορία, πολεμήσαμε στην Τροία

Εσύ μου ‘γινες πρεζόνι, κούφια η ώρα που μας ζώνει

Ανυπερθέτωσαν αι δυσκολίαι.

Στο Φαλημέντο

Θυμάμαι που σε κοίταζα στην άκρη του γκρεμού

Ισορροπώντας τάραζες το λάθος του καιρού

Παλλότανε το είναι σου ολόκληρο στο φως

Την καθαρή ουσία σου ετρόμαζε ο λαός.

Στο φαλημέντο του κόσμου αυτού

Ο καβαλάρης εγώ τ’ ουρανού

Με τους ανθρώπους ζητάς επαφή

Μα έχει σπάσει κι αυτή η κλωστή.

Τα χρόνια που περάσανε σ’ αφήσανε πληγές

Κουβάλαγες το τώρα σου και σ’ άλλες εποχές

Ενώθηκες σαν τίποτα με τον ωκεανό

Και γνώρισες τ’ απέραντο στον άλλο εαυτό.

Στο φαλημέντο του κόσμου αυτού

Ο καβαλάρης εγώ τ’ ουρανού

Με τους ανθρώπους ζητάς επαφή

Μα έχει σπάσει κι αυτή η κλωστή.

Στο φαλημέντο του κόσμου αυτού

Ο καβαλάρης εγώ τ’ ουρανού

Της Αριάδνης το μίτο κρατάς

Κι απ’ την αρρώστεια τους και πάλι το σκας.

Τα αδιέξοδά σου

…Τα αδιέξοδά σου όλα γλέντα και ρίχτα στο γιαλό

Γίνε κι εσύ κουδούνα σε πατέντα π’ αλλάζει σκηνικό

Και ακολούθησε για οδηγό σου τον αυτοσαρκασμό

Θέλει αντοχή να βρεις το ριζικό σου σε καθαρό οργασμό.

Στα ‘λεγα, δε μ’ άκουγες και πήγες στα χαμένα

Βρες τη παραμύθα σου, μα άσε με εμένα.

Αγάπη κι ειλικρίνεια στην έχουν κάνει λιώμα

Και δεν υπάρχουν άνθρωποι στον εικοστόν αιώνα…

Πέσαν γκουρού απάνω μου και μάγοι και οι σατανιστές

Πως μου θυμίζουν όλα καρναβάλι μ’ αλεξιπτωτιστές.

Θα σας ανοίξω θέλετε δε θέτε, κρατάω τα κλειδιά

Δε σταματάνε χίλιοι θεσμοθέται μια σταθερή καρδιά.

Στα ‘λεγα, δε μ’ άκουγες τραβάς για την αγχόνη

Κι η κατεργάρα μύτη μου θαρρώ πως μεγαλώνει

Σαν Σιρανό ντε Μπερζεράκ μονομαχώ ακόμα

Στη μύτη μου φιλτράρεται το νέφος του αιώνα.

Αντέχω ακόμα να ‘μαι υπηρέτης, βαστάω και μπορώ

Κι αν δεν μπορείτε πια να με σκοτώστε με λέτε γραφικό.

Θα σας ανοίξω θέλετε δε θέτε, κρατάω τα κλειδιά

Δε σταματάνε χίλιοι θεσμοθέται μια καθαρή καρδιά…

Σημείωση: Τώρα πως κατάφερε η ορχήστρα και έκλεισε το τραγούδι με τη μουσική από τα… χριστουγενιάτικα κάλαντα!!!, είναι ομολογώ μια ευχάριστη έκπληξη.

Πινακωτή

Πινακωτή, πινακωτή

Έλα από τ’ άλλο μου τ’ αυτί

Μηχανοκίνητη η εποχή

Κι ο Μπέρναντ Μπι μ’ ένα κλουβί μας περιμένει.

Ο Μπουμπούνας

Τρεχάτε…τρεχάτε…τρεχάτε

Εμέ το θηρίο να δείτε

Υπήρξα αλήτης και χίπυς και χίπυς

Και ο τρομοκράτης ο πρώην

Ο πιο φοβερός καραγκιόζης των δρόμων

Και έγκλειστος ψυχιατρείων

Μα έγινα τώρα καλός!

Βάλτε την ουρά κάτ’ απ’ τα σκέλια

Πιο καλά περνάνε οι χαζοί

Η κατάσταση είναι για γέλια

Είναι και για κλάματα μαζί.

Αφότου στέριωσε κι αυτός ο μπαγλαμάς

Απόμεινε απ’ το περιθώριο ο κιμάς

Όπως εκείνοι οι παλιοί φουτουριστές

Ας ξεκλειδώσουμε τις κούφιες μας στιγμές.

Αν μ’ άκουγες μπουμπούνα

Θα ψήφιζες κουδούνα

Και ξέρει παραπάνω και ξέρει και ξέρει

Αυτή να κουδουνά.

Η κατάσταση είναι για γέλια

Είναι και για κλάματα μαζί

Δε με παίρνει νάμαι πια κουρέλι

Που να το πατάτε όλοι μαζί.

Κινηματόγραφε του ρόγχου του βωβού

Σου κλείνω από τώρα ένα ραντεβού,

Σου ψιθυρίζω μα σε αποχαιρετώ

Καλή αντάμωση μες τον ωκεανό.

Εμπρός εδώ και τώρα

Τραγούδησε με χώρα

Κατάληψη σου κάνω, με είδες, με ξέρεις,

Δεν είμαι κουραμπιές.

Αν θέλεις με πριμάρεις

Αν θέλεις με πασάρεις

Αν θες να κομπανιάρεις διαλέγεις και παίρνεις

Αν θες με παρατάς…

Η Ζαβολιά

…Πα να κάνεις άλλη μια ζαβολιά…

Δε σε πιστεύω γιατί σε ξέρω

Την μπαμπεσιά σου δεν υποφέρω

Δεν θα σ’ αφήσω να με μολύνεις

Αντίς να παίρνεις μάθε να δίνεις.

Μη μου τη βγαίνεις με προσωπείο

Ισοπεδώνεις και το τοπίο

Δεν θα σ’ αφήσω να με μολύνεις

Αντίς να παίρνεις μάθε να δίνεις.

Τι μου κάθεσαι και κλαις, κλαις, κλαις, κλαις, κλαις

Κουβαλώντας τις παλιές αναστολές

Καταστρέφεις τις στιγμές…γιες, γιες, γιες, γιες

Γιατί δεν μπορώ εγώ, λες, λες, λες, λες

Να δω στολές.

Άσε με μόνο στην ερημιά μου

Δεν θα πετάξεις με τα φτερά μου

Δεν θα σ’ αφήσω να με μολύνεις

Αντίς να παίρνεις μάθε να δίνεις.

Θα προχωρήσω χωρίς εσένα

Δεν κάνω πίσω εγώ για σένα

Σου φτάνει μόνο να με προφτάσεις

Τα όριά σου θα ξεπεράσεις…

Βενσερέμος

Αποκομμένος απ’ όλους κι απ’ όλα, σε μαγεμένη τροχιά

Πήρα το δρόμο να φύγω, μα ήρθα, τίποτα δεν μ’ ακουμπά

Στον παράξενό μου χρόνο.

Ξέρουμε πως είναι ψέμα, μα ας γίνουμε τα δυο μας ένα

Να σ’ αγκαλιάσω, να μ’ αγκαλιάσεις, να ξεγελιέσαι, να ξεγελιέμαι

Να σ’ αγαπήσω, να μ’ αγαπήσεις, έστω για λίγο, για τοσοδούλι

Σαν ζευγαρώνουν δυο βεγγαλικά

Μοιάζουν με μηνύματα τηλεπαθητικά

Στων προσώπων μας τις ζάρες.

Με δίχως σημαίες και δίχως ιδέες, δίχως καβάτζα καμιά

Ντύθηκε η μέρα τα γούστα της νύχτας και η ψυχή μου πηδά

Στου απέραντου την ψίχα.

Θες ν’ αγγίξεις την αλήθεια για βγες απ’ όξω απ’ τη συνήθεια

Σύρε κι έλα να με λούσεις, κι ας είναι της καθαρευούσης

Να σ’ αγκαλιάσω, να μ’ αγκαλιάσεις, έστω για λίγο, για τοσοδούλι

Δρεπανηφόρα άρματα περνάν

Στις τσιμεντουπόλεις του θανάτου το συμβάν

Ασυγκίνητο σ’ αφήνει.

Σου ξαναδίνω το είναι μου τώρα, θωρακισμένε καιρέ

Με μια σκληρή, παγερή τρυφεράδα, σε πλησιάζω μωρέ

Μ’ αυταπάτες πια δεν έχω.

Ξέρουμε πως είναι ψέμα, μας ας γίνουμε τα δυο μας ένα

Δες, θα φτιάχνουμε στιχάκια, να περπατάν σαν καβουράκια

Πλάγια κι ακριβά τα χάδια, φως αχνό μες στα σκοτάδια

Μ’ ένα μου πήδο θα σε ξαναβρώ

Στο μαγκανοπήγαδο της ήττας μου περνώ

Βενσερέμος…Βενσερέμος…

Όλοι δηλώνετε ιδιότητα

Όλοι δηλώνετε ιδιότητα

Καταναλώνετε ποσότητα

Και μου στερείτε τον ήλιο.

Κι εγώ δεν έχω καν ταυτότητα

Κι αν είμαι μια μηδαμηνότητα

Φτιάχνω δικό μου βασίλειο.

Αν μου ξηγιόσουνα αλάνικα

Τραγούδια μεξικάνικα

Θα σου ‘φτιαχνα πολλά.

Και ξεπερνώ τη Λολομπρίτζιτα

Σαν το ‘ριξα στη βίζιτα

Αντικανονικά…

Δεν χαμπαριάζετε, ρε μόμολα

Όταν σας έδινα τα πόμολα

Να διαλύστε τον τοίχο

Κολλήσατε στο μποτιλιάρισμα

Και ας σας το ‘χα κάνει χάρισμα

Να ξεπεράστε τον φρίκο.

Κι αν η ζωή σου θέλει βλήματα

Τελειώσανε τα θύματα

Και πάλι απ’ την αρχή

Θενά σε φτιάξω εγώ αθάνατη

Παράτα την και γάμα την

την σχετική ζωή…

Ρε μη μου πια τους κύκλους τάραττε

Σιγά το χάρτη τρισκατάρατε

Και μια πορδή μου θα φτάσει

Και σαν ο πεντεφρής σου σε πονεί

Θενά του βάλω λουκουμόσκονη

Να λουκουμιάσει η πλάση.

Εσύ ξεφούσκωνες τα λάστιχα

Σε γράψαν στα κατάστιχα

Των τεντυμποϊστών

Κι εγώ έχω γίνει γομολάστιχα

Που σβήνει τα τετράστιχα

Ανθρώπων και θεσμών…

Advertisements
 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s